سیستم وبلاگ پارسی باکسسیستم مدیریت فروش هاست و دامینسایت شخصی محسن داوری برنامه نویس PHPهماهنگی با موتورهای جستجو , رنکینگ گوگل , google pagerank , page rank , seo , search

ظهر بود و من در حال آشپزی. هوا بدجور گرم شده بود . دریچه رو که باز کردم تا هوا یه کم عوض بشه دیدم از طبقه پایین از لای پنجره داره دود بیرون میاد .جدی نگرفتم اما لحظه به لحظه دوده زیادتر میشد تا اینکه این رگ فضولی من گل کرد و رفتم پایین ببینم چه خبره.

هر چی زنگ زدم در زدم کسی جواب نداد . سرایدار هم نبود ! به موبایلش زنگ زدم و ماجرا رو گفتم . اونم سریع داداشش رو فرستاد . حمید که اومد از پنجره دود رو بهش نشون دادم اما دریغ از یه شماره تماس یا یه کلید یدک ! من هم گفتم سریع با مدیر ساختمان تماس بگیره و اومدم تو .

یه کوچولو بیشتر نگذشته بود که دیدم صدای آژیر میاد و مامورین آتش نشانی با شیلنگ و کپسول ریختن تو مجتمع .

خدا رو شکر فقط قابلمه و دستگیره و لاستیک هاش سوخته بودن و کار به جاهای باریک نکشیده بود اما فیلم باحالی رو شاهد بودیم.

جالب تر اینکه یه پیرمرده هم داخل خونه بوده و چون خواب بوده متوجه سوختگی نشده بود که مامورین با دهن کف آلود کشیدنش بیرون.

همه چیز به خیر و خوشی تموم شد و ما رفتیم سر خونه زندگیمون.

یه ساعتی گذشت و باز دود بود که توی مجتمع می پیچید ! و منبع باز همون واحد یک بود.ا

یندفعه سرایدار با لگد در رو باز کرد و پرید تو خونه و یه تشک آتش گرفته رو آورد بیرون.

کاشف به عمل اومد که همون آقا پیره در حال سیگار کشیدن بوده که تشک آتش می گیره.

مورد دوم هم به خیر گذشت.

حالا به سعید و حمید گفتیم آماده باش بمونن. یه واحد آتش نشانی هم stand by دم در ساختون وایسه تا سومی هم به خیر بگذره و ما بچسبیم به زندگیمون

و نتیجه اخلاقی اینکه گاز و کبریت و سیگار و اینا خیلی خطرناکه. در ضمن فضولی هم خیلی بد نیست

 

 

همه صیدها بکردی هله میر بار دیگ
سگ خویش را رها کن که کند شکار دیگر

همه غوطه‌ها بخوردی همه کارها بکردی
منشین ز پای یک دم که بماند کار دیگر

همه نقدها شمردی به وکیل درسپردی
بشنو از این محاسب عدد و شمار دیگر

تو بسی سمن بران را به کنار درگرفتی
نفسی کنار بگشا بنگر کنار دیگر

خنک آن قماربازی که بباخت آن چه بودش
بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر

تو به مرگ و زندگانی هله تا جز او ندانی
نه چو روسبی که هر شب کشد او بیار دیگر

نظرش به سوی هر کس به مثال چشم نرگس
بودش زهر حریفی طرب و خمار دیگر

همه عمر خوار باشد چو بر دو یار باشد
هله تا تو رو نیاری سوی پشت دار دیگر

که اگر بتان چنین‌اند ز شه تو خوشه چینند
نبدست مرغ جان را جز او مطار دیگر

 

نبسته ام به کس دل، نبسته کس به من دل

چو تخته پاره بر موج، رها رها رها من

ز من هر آنکه او دور، چو دل به سینه نزدیک

به من هر آنکه نزدیک، از او جدا جدا من

نه چشم دل به سویی، نه باده در سبویی

که تر کنم گلویی، به یاد آشنا من

ستاره ها نهفتم در آسمان ابری

دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من

دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من

گر از قفس گریزم، کجا روم، کجا من؟

کجا روم که راهی، به گلشنی ندارم

که دیده بر گشودم، به کنج تنگنا من

ز بودنم چه افزون؟ نبودنم چه کاهد؟

که گویدم به پاسخ، که زنده ام چرا من؟

 

چه کسی میداند که تو در پیله ی خود تنهایی ؟
چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی؟
پیله ات را بگشا! تو به اندازه پروانه شدن زیبایی

    از باغ  می برند  چراغا نی ات   کنند                       تا  کاج  جشنهای  زمستانی ات  کنند

     پوشانده اند  صبح  تو را  ابرهای   تار                       تنها به این بهانه که  بارانی ات کنند

     یوسف به این رها شدن ازچاه دل مبند                     این  بار می برند که زندانی ات کنند

    ای گل گمان مکن به شب جشن میروی                    شاید بخاک مرده ای ارزانی ات کنند

     یک نقطه بیش فرق رحیم ورجیم نیست                  ازنقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

                                            آب طلب نکرده همیشه مراد نیست         

                                         گاهی بهانه ای ست که قربانی ات کنند

فاضل نظری